NOORWEGEN JUNI 2008

>>>>> Terug <<<<<

Hallo iedereen, een verslagje over onze inmiddels achtste reis naar het noorden.

De reis verliep deze keer langs mijn favoriete RV17 kustweg tot Narvik, om dan af te buigen naar de Lofoten.
Dan met de boot terug naar het vaste land en gedeeltelijk langs de RV17 terug richting zuiden. Over het weer mogen we dit keer niet klagen, uiteraard krijg je af en toe wel eens een regenbui over je heen, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Er was (meestal) niet te veel wind en dat scheelt toch wel een heel pak in de gevoelstemperatuur.
Als je weet dat de gemiddelde temperatuur in de zomer daar 10 à 12 graden is, dan moet je er geen harde wind bij hebben.

De visserij vond ik zeer raar dit jaar, op stekken waar ik vorige jaren veel vis ving, daar was het dit jaar vrij zwakjes. Aan de salzstraumen was het zelfs ronduit slecht, ik hoorde ook vele andere vissers klagen over de vangsten. Echter op andere stekken waren de vangsten dan weer goed tot zeer goed. Wat me ook opviel was de kleurkeuze van het kunstaas en de manier van vissen. Bijna alles werd gevangen op rood gekleurd kunstaas (en ik kan je verzekeren dat ik vele kleurtjes geprobeerd heb) Om gul vast te krijgen moest er ook zeer traag gevist worden, draaide je het shadje een beetje te snel binnen dan kon je het vergeten, ze waren gewoon lui gevolg hiervan was ook de nodige vastlopers, maar ja dat moet je er maar bij nemen.

Ook werd er goed gevangen op zéér ondiepe stekken, bij de luchthaven van svolvaer heb je een brugje van nog geen 10M breed over de ingang van een klein fjordje, waar bij afgaand tij een stevige stroming staat.
het is daar naar schatting een metertje of 4 diep en heb daar met een plugje (x-rap 10cm) dat maar een dikke meter diep gaat behoorlijk veel en stevige gullen gevangen. Een paar kilometer meer noordelijk bij camping Hammerstad heb je ongeveer dezelfde situatie maar daar is het ietsje dieper (5 à 10 meter) daar werd alles gevangen met een 20grams loodkopje met (uiteraard) weer een rode shad.

Één avond heb ik me rot geammuseerd met makreel. Plots zag ik vanuit de camper overal jagende vis in het fjord.
volgens een local was dit kleine koolvis en was het niet de moeite om eraan te beginnen. Niets was dus minder waar. Het waren scholen razende makrelen. Gelukkig ben ik een ongelovige thomas en geloof ik pas iets als ik het zelf gezien heb, en ja hoor. ik heb tot 1 uur 's nachts volop makreel staan vangen. Met de grootste more-silda lepel die ik bij me had met een flinke grote dreg eraan (zo had ik geen last van de kleintjes) heb ik daar een paar uur staan genieten. Als ze aan de oppervlakte waren was het gewoon over de plek heen gooien en nog voor de beugel van de molen goed dicht was, pats boem en hangen. Zag ik ze niet bovenkomen, dan even de lepel laten afzinken en als een bezetene draaien en plots stoppen, gegarandeerd iedere keer raak.Alle makrelen waren boven de 40 cm groot, ik kan je verzekeren dat dit ongeloofelijke fun is op het lichte spinhengeltje.
ook heb ik mijn polak-record wat scherper gesteld, ik heb hem niet precies gemeten, maar ik schatte hem om en bij de meter groot. Deze ook weer op het lichte spinhengeltje, zalig!

Nog een idee dat ik zal moeten bijstellen is, dat je vanaf de kant geen zeewolf kan vangen. Vanaf een steiger in de buurt van de poolcirkel kreeg ik op een bepaald moment een rare aanbeet, na het nodige sleurwerk kwam het beest eindelijk boven en tot mijn grote verbazing bengelde er een zeewolf aan de jigkop. Snel het schepnet pakken, maar nog voor het net te water ging vloog de jigkop rond mijn oren. Weg zeewolf zelden zo gevloekt. Alles bij elkaar een geslaagde vakantie, enkel jammer van de laatste 4 dagen waar mijn rug het nog eens een keer begaf en een ijzeren staaf die op de weg lag en zich dan een weg door de voorbumper van onze nieuwe camper heeft gezocht.

Groetjes,
Marc