Onze visvakantie op Hitra
van 28 april tot 5 mei 2006

>>>>> Terug <<<<<
Na diverse visavonturen in Denemarken hadden wij, dat wil zeggen het gezin van mijn vismaat Simon en mijn gezin, het plan opgevat nu eens Noorwegen te bezoeken. Het was met name Simon geweest die via Internet de diverse mogelijkheden had onderzocht. De keuze viel uiteindelijk op het nogal noordelijk gelegen Hitra, enerzijds vanwege de mooie omgeving, anderzijds omdat de vis daar volgens Simon groter zou zijn als in bijvoorbeeld het zuidelijker gelegen Kristiansand. Hoewel het een lange rit zou worden kozen we ervoor om met de auto te gaan omdat we graag de gevangen vis mee terug wilden nemen.

De reis verliep uitstekend. In Duitsland werd in Puttgarten de veerboot genomen naar Rødbyhavn in Denemarken (Lolland). Vervolgens werd in Helsingør de veerboot genomen naar Helsingborg, Zweden. Beide keren was er nagenoeg geen wachttijd geweest (minder dan 10 minuten) en verliep de vaart goed. In de namiddag arriveerden we in Oslo waar wij een Hotel namen voor de nacht.

Het tweede gedeelte van de reis verliep moeizamer doch zeker niet onprettig. Omdat we voornamelijk nog over slingerende B-wegen gingen kon er niet meer zo hard gereden worden. De omgeving maakte echter meer dan alles goed. We reden over hoge gebergtes en door diepe dalen en passeerden daarbij mooie boslandschappen, blauwe meren, en prachtige watervalletjes. Het was eind april maar de winter was in dit land nog niet voorbij. Overal kon men nog sneeuw zien en op de toppen van de bergen sneeuwde het ook nog bij een temperatuur van ongeveer 0 graden

In de buurt van Hitra was van sneeuw en kou geen sprake meer. De temperatuur lag daar rond de 8 a 9 graden en de zon kwam heerlijk door. Zo rond 13.00 uur die vrijdag gingen we door de diepste tunnel van de wereld die het vasteland met het Noorse eiland Hitra verbindt. Direct daarna bevond zich "Hitra Turistservice" waar ons de sleutels van de door ons gehuurde huisjes werden verstrekt. Deze huisjes waren in één woord prachtig. Ruim, mooi afgewerkt, goed schoongemaakt, mooi meubilair en voorzien van alle gemakken zoals oven, magnetron, televisie etc. De huisjes hadden een mooie veranda boven het water en gaven ook een mooi uitzicht over de wijde omgeving.
De bij de huisjes behorende bootjes waren eveneens prachtig. Het waren solide aluminium boten, geheel gelast en voorzien van diverse gemakken, in het bijzonder een gps met fishfinder.
De vis kon zowel bij het huisje schoongemaakt worden in een speciaal daarvoor ingerichte ruimte, maar er was ook een grotere centrale ruimte waar de vis kon worden schoongemaakt (zie linkse foto, rechtse gebouw). Ook die ruimte was weer voorzien van alle benodigdheden. Ook de bakken om de gevangen vis in te vervoeren konden hier gepakt worden.
Om ongeveer 15.00 uur die dag zaten we al in de bootjes te vissen, niet ver van de huisjes vandaan. Dit leidde al direct tot mooie vangsten, te weten diverse grote polakken, mooie grote koolvissen en verschillende stevige kabeljauwen. Die avond aten we dan ook een lekker maaltje verse vis.


De volgende ochtend zochten we dezelfde stek op doch het bleek nu veel minder te gaan. Op enig moment zag Simon in de verte tal van meeuwen die onder het nodige gekrijs duikvluchten op het water uitvoerden......daar voeren wij dus direct op af. Na even driften was het al raak. Kort na elkaar kregen wij stevige aanbeten op onze pilkers. Na een heerlijk lange dril bleek het om grote koolvis te gaan. We hadden kennelijk een school getroffen want dit tafereel herhaalde zich enkele malen. Uiteindelijk hadden we zeven koolvissen in lengte variërend van 80 cm tot 104 cm. Deze laatste, die hiernaast met Simon op de foto te zien is, woog maar liefst liefst 9,5 kg!! De school was op enig moment weer abrupt verdwenen.Daarna was het weer zoeken, hetgeen toch nog enkele mooie kabeljauwen (van zo'n 3,5 kg) opleverde.


Die middag was uitgetrokken voor een gezinsactiviteit. We maakten een autorit in de mooie omgeving, wandelden in de prachtige natuur en eindigden op een zonovergoten terras bij een haventje. Ook op de dagen die volgden maakten wij met de gezinnen diverse mooie wandelingen. Daarbij viel met name de diversiteit aan mossen op die op de rotsachtige bodem van het eiland groeien. In de bergen en heuvels zorgen de mooie kleuren van deze mossen met de waterpartijen op de achtergrond voor enorm mooie landschappelijke taferelen.

Het vissen ging in de dagen die volgden iets moeizamer. De wind was toegenomen en het water was erg onrustig. Om deze reden moest een geplande boottocht met de kotter van Harold Zielman ook enkele keren uitgesteld worden. Harold is een Nederlander die vanuit Steinsjø Kvenvær met zijn kotter "Kveitegga" vistochten verzorgd.

Ondanks de wind konden er met de bootjes toch nog diverse leuke visavonturen worden ondernomen. Er bevinden zich rondom het eiland namelijk nog diverse kleinere eilandjes en er is altijd wel een mogelijkheid ergens in de luwte te gaan liggen. We moesten de vis nu echter wel beter zoeken. Op zich was dit erg leuk. Het varen in deze mooie omgeving was al een mooie belevenis, als je dan nog vis vindt en vangt kan het natuurlijk helemaal niet meer stuk. Ook de kinderen vermaakten zich kostelijk. Het komt toch niet zo vaak voor dat zij zo'n mooie kabeljauwen en koolvissen weten te vangen.

Wij visten over het algemeen licht, dwz. een lichte werphengel (black tiger), ongeveer 15/00 dynema en pilkertjes van 85-125 gram. De hengels op de boten die bij de andere huisjes hoorden waren aanzienlijk zwaarder opgetuigd. Wij constateerden echter dat de vangsten die deze bootjes boekten geringer waren, reden waarom wij niet van onze stijl zijn afgeweken.

Woensdag 5 mei konden we dan eindelijk op de kotter Kveitegga van Harold Zielman. Afgezien van ons gezelschap bevond zich op de boot ook het gezelschap van Alfred Hulsebos, bekend van www.fishingtrips.nl. Onder gunstige omstandigheden voeren we uit en na zo'n anderhalf uur had Harold ons op een stek op open water waar volop vis te zien was op fishfinder. We visten die dag overigens op dieptes variërend van zo'n 80 tot 110 meter. Er moest dan ook zwaarder worden gevist. Ik gebruikte een stevigere werphengel met rail die voorzien was van 22/00 dyneema. De pilker die ik die dag gebruikte woog 300 gram en ik had er twee bijvangers boven gezet.
De vis die in overvloed aanwezig was bleek toch enigszins kieskeurig te zijn. Sommigen aan boord hadden namelijk bij voortduring beet terwijl anderen grote moeite hadden zo nu en dan eens een vis te pakken. Bij ons had neefje Jop (foto boven rechts) een heel goede dag en ook ik had kennelijk geluk. Door ons gezelschap werden tal van mooie koolvissen, polakken, schelvissen en kabeljauwen gevangen, over het algemeen van groot formaat.

Giel toont op de foto hiernaast twee exemplaren van de door hem gevangen vis. Heel even had hij het kabeljauwrecord van deze vakantie met een kabeljauw van 86 cm. Deze ving hij al vrij vroeg in de ochtend. In de loop van de middag toen de vangsten al wat terugliepen, kreeg ik weer eens een forse aanbeet. Ook schipper Harold had het gezien en begon direct met coachen. Er waren immers al diverse 'lossers' geweest en de angst bestond zowel bij hem als bij mij dat ook deze weer de dans zou ontspringen. De vis trok in eerste instantie hard door de slip heen en ik moest hem dan ook een tijdje laten gaan.


Toen de vis even niet doorzwom haalde ik de lijn wat aan en een lange dril volgde, waarbij ik op prettige wijze werd gecoacht door Harold. Na enige tijd was het dan toch zo ver kon de vis, een enorme kabeljauw, naar de boot worden geleid waar Harold hem bekwaam aan de gaffel pikte en met een uiterste krachtsinspanning aan boord hees. Bij het zien van deze vis slaakte ik een luide vreugdekreet... .het ging hier namelijk om een persoonlijk record. De kabeljauw die hier rechts onder op de foto is te zien was 114 cm groot en woog 14 kg!

Al met al was het mooi en goed verzorgd visavontuur dat ons uiteindelijk zo'n 30 kg filets opleverde. Dit met dank aan de uiterst bekwame schipper Harold Zielman die ons diverse malen behulpzaam was bij het ontwaren van knopen en binnenhalen van vis en met dank aan het prettige gezelschap van Alfred Hulsebos en zijn vismaten die ook onze jongens diverse malen hebben geholpen.


De volgende dag, tevens de laatste dag, was een mooie zomerse dag waarop een van onze kinderen (Giel) zelfs een duik in het water nam. Ook de vis had er kennelijk zin in op deze mooie dag. Met licht materiaal gooiden wij pilkertjes van zo'n 100 gram zo'n 40-50 meter van ons af, lieten die even zinken om ze vervolgens dan weer redelijk snel binnen te halen. We hadden erg veel succes met deze methode. In zo'n twee uurtjes hadden we zo'n drie bakken vol met vis, waaronder diverse hele mooie polakken.

Uiteraard leveren dit soort vangsten ook veel werk op. Net als op andere dagen werden de vissen echter met vereende krachten gefileerd, schoongemaakt en ingepakt. Ook de vrouwen waren hierbij steeds erg behulpzaam. 's Middags werd er niet meer gevist. Op relaxte wijze werden namelijk de voorbereidingen getroffen voor het vertrek die volgende ochtend. Ook werd er onder het nuttigen van een drankje genoten van het heerlijke weer. Iedereen was het er over eens dat dit weer een schitterende vakantie was geweest.

De volgende ochtend vertrokken we weer in alle vroegte om dit maal in een keer terug naar huis te rijden. De vis werd diepgevroren in tempexboxen meegenomen zoals wij dat steeds op onze visvakanties plegen te doen.

Ook de terugreis, die zo'n 1940 km bedroeg, verliep weer vlekkeloos. Ditmaal namen we om Denemarken te bereiken niet het veerpont doch de nieuwe brug bij Malmö. Doordat mijn echtgenote en ik regelmatig het stuur van elkaar overnamen kwamen we na zo'n 21 uur rijden thuis aan zonder echt heel moe te zijn. Bedacht zij hierbij dat de overtocht naar Puttgarten, die zonder wachttijd zo'n 45 -60 minuten duurt, ook een goed rustpunt is.
Al met al konden we terugzien op een fantastische vakantie. Een aanrader voor iedereen, ook voor vissers met gezinnen. Daarbij zij bedacht dat als men opziet tegen het autorijden, er diverse alternatieven zijn die het autorijden beperken. Voor vragen daarover kan men terecht op deze site.

Johan Thielen

jmaj.thielen@hetnet.nl