De “maiden” trip van ZHV Het Noorden

De Dageraad van Willem Drijver is door ZHV Het Noorden afgehuurd voor twee volle dagen vissen op kabeljauw.
De reis stond gepland op 22 t/m 25 april 2007.
Het eerste visevenement van onze onlangs opgerichtte zeehengelsportvereniging.

Zondagavond 22 april 2007 was het dan zover.
En, …. beter konden we het niet treffen; 19 zeevissers (volle bak gezien het aantal slaapplaatsen aan boord), schitterend weer; (windkracht 2, golfhoogte 30 cm, 20 graden celsius) en vis, veel vis; maar daarover straks meer.
Dat de deelnemers er zin aan hadden blijkt wel uit het feit dat de eersten reeds om 15.00 uur ’s middags (vertrek 22.30 uur) op de kade te Lauwersoog stonden.
Toen ik om 18.00 uur aan boord kwam waren er reeds twaalf visplaatsen bezet.
Werkelijk, men stond te popelen.
En uiteraard, het werd voor de meesten een hartelijk weerzien; de belevenissen van de afgelopen tijd werden nog eens doorgenomen. De Groninger visbeurs werd nog eens besproken.

Er werden een aantal “nieuwe gezichten” voorgesteld en uiteraard van de nodige instructies en informatie voorzien.
Om ± 8.30 uur verscheen ons aller Elly aan boord, vergezeld door Sietse en Klaas. Dus tijd voor ons om een mooie “kooi” uit te zoeken en onze bagage in de kasten te bergen.
Toen ook Willem Drijver aan boord kwam met de pieren en fourage begon het bij de meesten toch te kriebelen, men werd onrustig want eindelijk was het dan haast zover.
Stipt om half elf staken we van wal een zeer kalme Waddenzee tegemoet.

De meesten zochten de gezelligheid van de kantine op en onder het genot van een hapje (schermer molenkaas van John) en een drankje was het als vanouds bere-gezellig en werd het spoedig laat; zo laat dat wij weer te weinig slaap zouden krijgen deze 1e nacht.
Woensdagmorgen 7.00 uur, het schip minderde vaart, dus het eerste wrak zou in de buurt moeten zijn.
Eerst laten wij ons het ontbijt bij Elly nog even goed smaken en spoeden ons dan naar het dek. Er heerst een drukte van belang. Hengel klaarmaken, viskisten aanslepen, pieren halen, op de haak zetten en dan – vissen. Al spoedig kwamen de eerste mooie kabeljouwen aan boord; exemplaren van zo’n 70 à 75 cm.
Na een aantal vangsten werd het tijd voor de fileertafel. Ook daar natuurlijk een drukte van belang. De één fileerde zijn eigen vis de ander gaf les aan beginnelingen en weer een ander fileerde ook even de vis van z’n buurman. Alles in een zeer gemoedelijke en prettige sfeer.
Aan het begin van de middag was er voor een ieder een of twee koppen overheerlijke snert, al dan niet met een broodje of andere versnapering.
’s Middags, laat in de middag, zo tegen etenstijd stuiten we op een wrak dat veel en grote vissen gaf. Beren van kabeljauwen. Ze kwamen soms met twee of drie tegelijk boven water. De pikhaken werden dan ook veelvuldig gebruikt.

Tot onze spijt moest er om 18.00 uur gegeten worden; bami-saté en vla met slagroom (voor een enkeling slagroom met vla). Elly: “Het was wederom voortreffelijk.”
Om 19.00 uur begon het feestelijke visvangfestijn gewoon opnieuw. Tot 21.00 uur was het vangen, fileren en vangen; wederom kwam alleen maar grote kabeljauw boven. Opvallend was dat er ook een aantal lengen werden gevangen; zeker een tiental stuks.
De grootste 4 kabeljauwen hadden allen de maat van 88 cm en werden gevangen door Richard Rohde, Rob van Bilsen, Ab Eygenhuysen en Alfred Hulsebos.
Folkert Viersen sloeg de grootste leng aan de haak enwel een exemplaar van ruim 1 meter.
Na een dag hard werken was het tijd voor de nodige fysieke ontspanning; lekker achterover op de bank al dan niet met een alcoholische versnapering en handzame hapjes.
Willem Drijver verzorgde, zeer tot ons genoegen een, geheel gratis, concert van ± 1 uur spelen op z’n accordeon. Werkelijk alles kwam voorbij, smartlappen beat, jazz en zeemansliederen en negro muziek. Schitterend; Willem, namens de club nogmaals bedankt. Vervolgens zocht een ieder moe maar voldaan vlot z’n kooi op.
Dinsdagmorgen ± 7.00 uur. Tjonge, wat is het mistig. Je kon geen 25 meter zien. Koud en vochtig bovendien. Dus eerst maar even een uitgebreid ontbijt bij Elly.
Om 8.00 uur begon Willem weer te stomen; richting NW, richting de witte bank op de 55ste breedte graad.
In goed overleg was er besloten nieuwe, nauwelijks beproefde wrakken te proberen.
In eerste instantie echter geen succes, of het beoogde wrak lag niet op de ingetekende plaats, of lag volledig onder het zand (dus geen vis); hoewel…. Ab ving overal vis. Hij ving verreweg de meesten.

Rond de klok van 12.00 uur vond Willem toch een wrakje waar wat te halen was. Ieder ving z’n visje, maar niet zo uitbundig als de dag ervoor. Wel werd er zelfs nog een pollak gevangen door Rob van Bilsen, 68 cm. Enfin, het weer was goed, de zon scheen, en de stemming was en bleef opperbest. Om ± 13.00 uur even een aantal gezonde harinkjes weg werken, wat wil een mens nog meer.
En zo tegen de klok van 17.00 uur nadat Willem ± 45 minuten gevaren had, een nieuw wrak met naar het scheen voldoende vis. Wat heet, reeds bij de eerste drift stond werkelijk elke hengel krom. Buffels van kabeljauwen kwamen bij tweeën ja zelf bij drieën tegelijk aan de oppervlakte. Willem en Sietse kregen het razend druk met de pikhaken.
Martijn ving die dag de langste, 87 cm. Maar ze waren niet alleen lang, ook breed en dik volgevreten. Zeer veel vis op de graad.

Ook de nodige leng kwam weer aan boord.
Maar de diksten en grootsten werden ook nu weer ……. verspeelt. Ze doken of het wrak in of wisten, tijdens de lange takeltocht naar boven, te ontkomen.
Marcel beleefde het dat z’n grootste kabelU, op de reling liggend, de strijd nog won en terug dook de donkere diepte in. Eeuwig jammer. Na het avondeten (zuurkool met een gehaktbal) snel nog even fileren en wederom kabeljauwen “meppen”. Na de klok van achten werden wij en de vissen wat rustiger. Sommigen van ons maakten nog even een eindsprint (hè Martijn) maar de meesten waren uitgeteld. Na de laatste vissen te hebben gefileerd werden de kisten schoongemaakt en het dek opgeruimd. Toen was het tijd voor de nodige natjes en droogjes alsmede voor de laatste anekdoten en moppenrondes.

Na een verdiende nachtrust werd er door de meesten woensdagmorgen nog even gezamenlijk ontbeten in de haven van Lauwersoog.
Om ± 9.00 uur gingen wij, na uitgebreid afscheid genomen te hebben van onze vele visvrienden, huiswaarts. Met veel visfilets in de koelbox en een fantastische ervaring rijker.

Mannen, bedankt en tot een spoedig weerzien.

John Smit